w celu usunięcia piętna skazania i umożliwienia pełnej społecznej rehabilitacji skazanego prawo przewiduje instytucję zatarcia skazania. Polega ona na uznaniu skazania za niebyłe i usunięciu wpisu o skazaniu z rejestru skazanych. Od tego momentu skazany ma prawo twierdzić, iż nie był karany. Zatarcie skazania następuje z mocy prawa, na skutek decyzji sądu albo decyzji Prezydenta Państwa korzystającego z prawa łaski. Z mocy prawa (ipso iure) zatarcie skazania anstępuje:
1) wskutek zmiany ustawodawstwa, gdy według nowej ustawy czyn nie jest już zabroniony pod groźbą kary;
2) w wypadku pomyślnego upływu okresu próby, na którą warunkowo zawieszono karę pozbawienia wolności, oraz dodatkowo 6 miesięcy;
3) w wypadku upływu od daty wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary:
(a) okresu 10 lat – w razie skazania na terminową karę pozbawienia wolności, a także karę 25 lat i dożywotniego pozbawienia wolności;
(b) 5 lat – w razie skazania na grzywnę albo na karę ograniczenia wolności;
(c) roku – w razie odstąpienia od wymierzenia kary, z tym że gdy orzeczono środek karny, zatarcie skazania może nastąpić przed wykonaniem, darowaniem lub przedawnieniem tego środka.
Zatarcie skazania może także nastąpić na wniosek skazanego, z mocy zarządzenia sądu:
1) Po upływie 5 lat, gdy sprawca skazany na karę pozbawienia wolności nie przekraczającą 3 lat przestrzegał w tym okresie porządku prawnego;
2) Po upływie 3 lat, gdy skazanie dotyczyło kary grzywny lub ograniczenia wolności.